Mustafa Owski - element silnej Rz-plitej

logosih.png
Artykuł Sclavińskiego Instytutu Historycznego z dnia 13.12.2012r.
Opublikowano w Mieście Stołecznym Eldorat, Królestwo Sclavinii.

Mustafa Owski - element silnej Rzeczypospolitej
W ramach projektu Sclavińskiego Instytutu Historycznego, mającego na celu przybliżenie czytelnikom sylwetki najznamienitszych postaci sclavińskich dziś mamy zaszczyt zaprezentować artykuł poświęcony Mustafie Owskiemu, jednemu z najwybitniejszych Sclavińczyków.
Mustafa Owski swoją przygodę z mikronacjami rozpoczął 01 czerwca 2007 roku wirtualnie rodząc się w Eldoracie. Z początku posługiwał się nazwiskami Jassir Arafat oraz Mustafa Kalashnikov, by docelowo przyjąć nazwisko Owski. Z nadania Księcia Sarmacji posiada tytuł kawalera. W przeszłości odznaczony był Krzyżem Zasługi z Liliami I stopnia, Złotym Medalem Zasługi I stopnia, Srebrnym Medalem Zasługi II stopnia, Brązowym Medalem Zasługi III stopnia oraz Medalami Koronacyjnymi JKM Michała Feliksa i Daniela Łukasza. Były marynarz Książęcej Marynarki Wojenne, burmistrz Eldoratu, amabsador w Królestwie Elderlandu.

W swojej karierze politycznej bardzo szybko święcił tryumfy, piastując funkcję posła na Sejm IV kadencji (29.10-28.12.2007), Sejm V kadencji (29.12-03.03.2008), gdzie prócz funkcji posła był Marszałkiem-Premierem (04.02-08.02.2008). Ponownie funkcję posła pełnił w Sejmie VII kadencji (05.05-12.07.2008) i VIII kadencji (12.07-29.09.2008). Politycznie związany początkowo był z Radykalnym Ugrupowaniem Zmian w Państwie (partia założona jako opozycja do Partii Konserwatywnej przez Guedesa de Limę), a po kryzysie październikowym w 2007 roku polityk z ramienia Unii Centro-Demokratycznej (partii założonej przez Michała Iontza von Lichtensteina).

Prócz urzędowania jako poseł wielokrotnie był członkiem kolejnych rządów Rzeczpospolitej Sclavińskiej. Od lipca 2007 roku, aż do początku lutego 2008 roku był Ministrem Stanu w I rządzie Guedesa de Limy i I i II rządzie Mateusza Iontza von Lichtensteina. Po przemianowaniu Ministerstwa Stanu na Ministerstwo Administracji i Skarbu powrócił do rządu i pełnił funkcję ministerialną od 10 listopada 2008 roku, aż do połączenia się Rzeczpospolitej Sclavińskiej z Królestwem Trizondalu w lutym 2009 roku. Ponadto trzykrotnie był Ministrem Skarbu, kolejno w rządzie Aleksandra Nowaka (20.03-09.04.2008), w rządzie Guedesa de Limy (22.07-27.08.2008) i w trzecim rządzie Mateusza Iontza von Lichtensteina.
Poza działalnością polityczną zasłużył się w historii państwowości sclavińskiej jako jeden z dwóch najwybitniejszych selekcjonerów sclavińskiej reprezentacji w piłce nożnej (drugą postacią był Maximilian Hirth). Jako trener SKS Palestin zwyciężył ligę sclavińską i późniejszą Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu, aż sześciokrotnie. Z reprezentacją na V-Mundialu dwukrotnie dotarł do półfinałów i dwukrotnie do ćwierćfinałów. Dwukrotnie doprowadził prowadzoną reprezentację do finałów tychże rozgrywek, ulegając tylko późniejszym mistrzom mikroświata. Jak sam podkreślał "Sport jest o wiele bardziej emocjonujący (przyp. aut. od polityki), a i tak w mikroświecie stanowi mały procent zainteresowań mieszkańców mikronacji."

Już w Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu aktywnie wspierał inicjatywy mające na celu rozwój i aktywne przetrwanie departamentu sclavińskiego, który borykał się z olbrzymimi problemami po exodusie elit sclavińskich na tereny Królestwa Baridas. Od 11 lutego do 12 marca 2010 pełnił funkcję Ministra Kultury i Sportu. Od 17 grudnia 2009 do 9 lutego 2010 był posłem IV kadencji Izby Narodów (z ośmioma mandatami). Poza polityką centralną udzielał się również aktywnie na polu rozwoju regionów i miast. Od 7 lipca do 13 grudnia 2009 pełnił funkcję Burmistrza Rottery. Warto zauważyć, iż prócz działalności politycznej i sportowej zasłynął jako wybitny dziennikarz i publicysta prowadząc i redagując czasopismo B.I.G.O.S. (którego archiwalne numery dostępne są teraz w archiwach Królestwa Trizondalu oraz archiwach Sclavińskiego Instytutu Historycznego).

Po rozpadzie Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu krytycznie odniósł się do poczynań Emila Potockiego oraz powstania secesyjnej Sclavinii. Swój sprzeciw wyraził będąc jednym z liderów emigracji sclavińskiej w Księstwie Sarmacji, jak sam wspominał "Zostałem sam, i zastanawiam się co dalej począć.?" Te słowa najdobitniej obrazują jak kontrowersyjnym okresem w historiografii państwowości sclavińskiej stanowi przełom roku 2010 i 2011 oraz następstwa wydarzeń grudniowych. Ostatecznie po namowach Guedesa de Limy (powracającego z emigracji w Księstwie Sarmacji do secesyjnego Królestwa Sclavinii) zdecydował się powrócić i zająć się organizacją Sclavińskiej Ligi Piłkarskiej. Po upadku państwa Emila Potockiego poparł idee powrotu Królestwa Sclavinii na łono Księstwa Sarmacji i zdecydował na stałe osiedlić się w granicach Księstwa Sarmacji, zamieszkując z powrotem w Mieście Stołecznym Eldorat.
Postać Mustafy Owskiego, kawalera Księstwa Sarmacji oraz jednego z najwybitniejszych Sclavińczyków na pewno zasługuje na pamięć potomnych i wspomnienie tej sylwetki w ramach programu Sclavińskiego Instytutu Historycznego. Postać z perspektywy czasu zapewne niedoceniana i wielokrotnie pomijana nie może odejść w zapomnienie, gdyż wkład w budowę silnej Rzeczypospolitej Mustafy Owskiego był ogromny. My dziś jako potomni musimy pamiętać, gdyż naród nie pamiętający swojej historii jest skazany na zapomnienie!

Załącznik:
Wywiad z Mustafą kaw. Owskim udzielony dla Przeglądu Politycznego 29.04.2011 dot. powrotu do Królestwa Sclavinii
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
0,00 lt
Ten artykuł lubią: Tomasz Ivo Hugo, Fryderyk von Hohenzollern, Andrzej Swarzewski, Ivo Karakachanow, Karolina Aleksandra, Vladimir von Hochenhaüser.
Komentarze
Irmina de Ruth y Thorn
Guedesie kolejny dobry artykuł poświęcony znanym Sclavińczykom. Super :)
Odpowiedz Permalink
Tomasz Ivo Hugo
Ja już przyszedłem po "rozłamie", więc jestem bardzo ciekaw historii Sclavinii.
Brawo za artykuł(y) i dziękuję za informacje :)
Odpowiedz Permalink
Ivo Karakachanow
Też się dokształcam:) Czekam na więcej!
Odpowiedz Permalink
Guedes de Lima
Bardzo dziękuję za pozytywne komentarze. Oczywiście, Sclaviński Instytut Historyczny będzie publikował systematycznie kolejne artykuły poświęcone najważniejszym postacią, które kiedykolwiek żyły i budowały Sclavinię! :)
Odpowiedz Permalink
Mustafa Owski
Jeszcze nie umarłem, ale winić Ciebie Guedesie nie mogę za ten art :D W końcu nie co dzień ktoś wraca z wydawałoby się martwych.
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.