Aaron Rozman - ostoja demokracji sclavińskiej

logosih.png

Artykuł Sclavińskiego Instytutu Historycznego z dnia 22.01.2013r.
Opublikowano w Mieście Stołecznym Eldorat, Królestwo Sclavinii.




Aaron Rozman von Lichtenstein - ostoja demokracji sclavińskiej
Kontynuując projekt Sclavińskiego Instytutu Historycznego, mającego na celu przybliżenie czytelnikom sylwetki najznamienitszych postaci sclavińskich dziś mamy zaszczyt zaprezentować artykuł poświęcony Aaronowi Rozmanowi von Lichtensteinowi, jednemu z najwybitniejszych Sclavińczyków.

Czwarty w historii Prezydent Rzeczpospolitej Sclavińskiej pełniący swój urząd od 20 kwietnia do 02 sierpnia 2008 roku. Prezydentura Aarona Rozmana nie należała do szczególnie udanych — tym bardziej że nałożył się na nią narastający sclaviński kryzys aktywności. Po zakończeniu kadencji Aaron Rozman nie walczył o reelekcję, a Prezydentem został wybrany Piotr von Cetnarovich.

Aaron Rozman narodził się w Mieście Stołecznym Eldorat w dniu 23 czerwca 2007 roku jako Gamaliel. W początkowym okresie swojej wirtualnej kariery zaangażowany w działalność dziennikarską oraz telewizyjną, bazującą na tematyce muzycznej oraz plotkarskiej, która to jedna stosunkowo szybko została porzucona na rzecz zaangażowania się w politykę sclavińską.

Dzięki ambitnemu i profesjonalnemu podejściu do stawianych sobie celów zdobył mandat poselski do Sejmu Rzeczpospolitej Sclavińskiej III kadencji, trwającej od 16 lipca do 29 października 2007 roku. W trakcie trwania kadencji otrzymał tekę Ministra Skarbu w rządzie Guedesa de Limy, którą piastował od 20 sierpnia do 08 września 2007 roku, kiedy to zrezygnował ze względu na narastający konflikt pomiędzy Prezydentem de Limą, a resztą społeczeństwa zakończony obaleniem Prezydenta przez obóz demokratyczny w którym znalazł się właśnie Aaron Rozman von Lichtenstein.

11 X 2007 r. stanął w pierwszym szeregu oporu wobec Prezydenta razem ze Stanisławem Gertaldem, Mateuszem Iontzem (który otrzymał od Księcia Sarmacji upoważnienie do sprawowania legalnej władzy na terytorium Sclavinii) i Mustafą Owskim na czele rewolucji, która obaliła Prezydenta de Limę i przywróciła konstytucjny porządek. Aaron Rozman następnie wszedł w skład Rządu Tymczasowego, ponownie jako Minister Skarbu Rzeczpospolitej Sclavińskiej i pełnił tą funkcję nieprzerwanie aż do 04 marca 2008 r.

Od 29 października do 28 grudnia 2007 roku pełnił funkcję Marszałka Sejmu IV kadencji. Ponownie zasiadł w Sejmie VI kadencji, trwającej od 03 marca do 05 maja 2008 roku. Po raz ostatni w historii Rzeczpospolitej Sclavińśkiej pełnił funkcję posła w Sejmie X kadencji, trwającej od 09 listopada 2008, aż do powstania Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu. Od 09 kwietnia do 19 kwietnia 2008 roku, pełnił funkcję Ministra Oświaty w rządzie Stanisława Gertalda.

Był jednym z głównych zwolenników połączenia się Rzeczpospolitej Sclavińskiej, Księstwa Trizondalu oraz V Rzeczpospolitej w jedną, wspólną Rzeczpospolitą. Jak sam napisał w swoich wspomnieniach "Unia ta była jednak przeprowadzona w sposób chaotyczny nieprzygotowany". Po połączeniu wszedł w skład Konstytuanty Rzeczpospolitej, mającej na celu stworzyć treść konstytucji.

Po zakończeniu prac nad dokumentem konstytucji, nieudanie startował na stanowisko Prezydenta Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu. Wybory przegrał, a 28 III 2009 r. pierwszym Prezydentem w historii połączonych państw został Trizondalczyk Marcel Hans. Niedługo po tym wydarzeniu Aaron Rozman doznał wypadku samochodowego który na kilka miesięcy wykluczył go z życia Rzeczpospolitej.

Pod koniec rehabilitacji zdecydował się nie wracać do swojej wirtualnej Ojczyzny i przeprowadził się do Baridasu (razem z Mateuszem Iontzem, Piotrem von Cetnarovitchem, Bratumiłem Nowakiem-Azoramath oraz Michałem Augustem Staropodlaskim). Skutkowało to utratą obywatelstwa sclavińskiego. W jego Ojczyźnie grupa emigrantów została uznana za zdrajców przez nacjonalistycznie nastawioną część społeczeństwa Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu(głównie Guedesa de Limę i Marcina Komosińskiego). Na oficjalne przeprosiny i podanie sobie przysłowiowej ręki trzeba było czekać kilka miesięcy.

Emigracja sclavińska, nigdy już (poza jednym wyjątkiem - Michałem Augustem Staropodlaskim) nie powróciła do aktywnego życia w Sclavinii. Trzech z czterech Prezydentów, którzy wyemigrowali dziś pozostają zupełnie nieaktywni. Nie umniejsza to jednak wkładu tychże postaci w budowę silnej i aktywnej Sclavinii. Tym samym postać Aarona Rozmana von Lichtensteina nie mogła zostać pominięta przez historię sclavińską.

Biografia:

1. Biografia Aarona Rozmana von Lichtensteina
2. Władze historyczne Rzeczpospolitej Sclavińskiej
3. Władze historyczne Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu

Guedes de Lima,
Sclaviński Instytut Historyczny
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
0,00 lt
Ten artykuł lubią: Fryderyk von Hohenzollern, Marcel Hans, Zbyszko Gustolúpulo, Vladimir von Hochenhaüser, Ivo Karakachanow, Ivusia Buddusówna, Andrzej Swarzewski, Adam Peterelli, Gauleiter Kakulski, Markus Arped, Młynek Kawowy, Paulus Buddus, Michał August Staropodlaski, Karolina Aleksandra, Helwetyk Romański, Piotr II Grzegorz, Jurand Swarzewski.
Komentarze
Fryderyk von Hohenzollern
Lubię czytać o Historii Sclavinii, zaprawdę piękny dorobek historii- oby więcej tego typu artykułów!
Odpowiedz Permalink
Andrzej Swarzewski
Świetny artykuł. :-)
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Witam
Penie powtórzże się nie jeden raz
Ale publikowane tu prace budzą moje zarówno uznanie jak i zazdrości:)
Permalink
Aaron von Lichtenstein-Rozman
Ale i tak najlepiej oceniam swoją pracę jako minister skarbu. Lokalna Sclavińska waluta po wejściu do KS została zamieniona na liberty w sposób sprawiedliwy i korzystny dla społeczeństwa. Szkoda że nigdy nie został zrealizowany projekt budowy wielkiego koncernu sclavińskiego który zatrudniał by i bogacił naród. Były nawet na ten cel zgromadzone gigantyczne środki, które udało się zdefraudować dzięki koneksjom z JKW Danielem Łukaszem. Niestety Syriusz nigdy już nie ruszył a 10 000 starych libertów schowane na tajnych kontach o których tylko ja wiedziałem, mimo że nie miałem do tego umocowań prawnych, zaginęło w Przepadzie (który słuszny był!).
Permalink
Aaron von Lichtenstein-Rozman
Also: obiecuje kiedyś dokończyć swoją biografię na wiki. Taki ładny nagrobek będzie.
Permalink
Helwetyk Romański
A ja już chciałem Ci na Fejsie wklejać linka…! ;-)
Odpowiedz Permalink
Gauleiter Kakulski
Ja też!
Odpowiedz Permalink
Ryszard Paczenko
Super :-)
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.