Gazeta Teutońska, Roland Heach-Romański, 12.02.2013 r. o 05:52
Na dobre i na złe... trwać
Seria wydawnicza: Sztuka Apollina

Na dobre i na złe... trwać

Trwaj... gdy dookoła płoną ostatnie barykady.
Trwaj... gdy nawet nadzieja ostatnia umyka.
Trwaj... gdy nikt inny nie może dać rady.
Trwaj... gdy opuszcza Cię życia muzyka.

Szukaj radości, poklasku się wzbraniaj.
On jako cierń zranić może oczy.
Gdy w sercu ujrzysz ciemność – uciekaj
Nim ostatni letni wiatr, na złą ścieżkę zboczy.

Nie lękaj się, że zatarły się kodeksów wersety,
Że ukruszony fundament zamietli pod dywan,
Że nikt już nie nie spogląda w codzienności menuety,
A Helios zapomniał dziś wsiąść na swój rydwan.

Wszak dookoła już kwitną jabłonie
A z zasianego ziarna kiełek wschodzi.
Weź więc delikatnie życie w swoje dłonie
patrząc, jak za nim nadzieja przychodzi.

Więc na cóż opłakiwać to co już spróchniałe?
Na cóż się zatracać pośród dawnych waśni?
Wszakże, to głos serca mówi co wspaniałe.
Cóż jest ważniejszego od naszej przyjaźni?

Cóż jest ważniejszego...
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
0,00 lt
Ten artykuł lubią: Irmina de Ruth y Thorn, Andrzej Swarzewski, Markus Arped, Lanigiria von Graudenz, Kazelot Hamilton, Maria von Primisz.
Komentarze
Andrzej Swarzewski
Wspaniały wiersz, oby tak dalej. :)
Odpowiedz Permalink
Lanigiria von Graudenz
Wspaniale. Masz już dwoje fanów ;)
Permalink
Maria von Primisz
Troje!
Odpowiedz Permalink
Roland Heach-Romański
Dziękuję ślicznie :D
Odpowiedz Permalink
Jurand Swarzewski
Niebiescy czterech!!!
Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Witam
To piękne
" Cóż jest ważniejszego od naszej przyjaźni? "
Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.