Gazeta Teutońska, Adam Jerzy Piastowski, 04.10.2014 r. o 22:20
Rzut sarmackim okiem cz. II

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
Witam wszystkich.

Dotrzymuję słowa z przed tygodnia i wrzucam mam nadzieję kolejną ciekawostkę z realnego świata, która tym razem dotyczyć będzie angielskiego parowca S.S. Sarmatia.

Statek wybudowany został w Greenock przez firmę Robert Steel & Company.Budowa została zlecona przez firmę Allan Line z Liverpoolu.
BtLYU1.jpg

S.S. Sarmacja zbudowany został w 1871 roku. Zgodnie z angielskim nazewnictwem skrót „S.S.” przed nazwą oznacza, że mamy do czynienia z okrętem napędzanym tłokową maszyną parową . Przeznaczeniem statku był transport pasażerski, przez co okręt jak na tamte czasy był dość dużą i przestronną jednostką o wymiarach 113m długości na 12,8m szerokości (370.9ft x 42.2ft), łączny tonaż wynosił 3,647 GT (ang. gross tonnage) bardzo stara miara jednostki pojemności brutto określana głównie dla statków handlowych…
rcgSaR.jpg

Nowoczesność, wygoda, szybkość, podział na klasy społeczne, pęd gospodarczy i możliwości jakie stwarzała ówczesna technologia pozwalały wielu ludziom spełniać marzenia. Jednych cieszyły podróże, dla innych początek nowego życia na emigracji w USA lub Kanadzie, a dla jeszcze innych, tych zamożniejszych pomysł na biznes, który przynosił wielkie dochody. Era rejsów transatlantyckich była czymś ważnym i istotnym w kulturze społecznej, pozwalała osiągnąć hegemonię Koronie Brytyjskiej na arenie międzynarodowej.

S.S. Sarmacja był bardzo zapracowanym statkiem, w swoim dzienniku pokładowym notował liczne rejsy z Liverpoolu przez Londonderry w Irlandii Północnej do kanadyjskiej prowincji Quebec . Kursował także na trasie do Halifax (Nowa Szkocja), Baltimore, Portland oraz w późniejszym okresie z Glasgow do Montrealu, Bostonu i Nowego Jorku.
W swojej historii okręt może poszczycić się również małym epizodem w I wojnie Brytyjczyków w Aszanti (dzisiejsza Ghana), kiedy to na potrzeby marynarki wojennej został wynajęty przez rząd brytyjski do transportu żołnierzy 42 Szkockiego Pułku Piechoty Górskiej na Złote Wybrzeże (ang. Gold Coast).
5sCK37.jpg

Jako ciekawostkę, bo kto by ich nie lubił ;) mogę podać, że transport dużej ilości ludzi za ocean sprzyjał także rozwojowi poczty. Admiralicja wpadła na pomysł przetargu na regularne przewozy poczty z Wielkiej Brytanii do Ameryki Północnej. Przetarg wygrał kanadyjski przedsiębiorca pan Samuel Cunard tworząc Brytyjską i Północnoamerykańską Królewską Parowcową Kampanię Pocztową – brzmi strasznie, a w skrócie Royal Mail Ship, czyli RMS. Być może niektórzy już skojarzyli ten skrót chyba z najsłynniejszym transatlantykiem, którzy nie bez powodu nosił nazwę RMS Titanic.

Ale wróćmy na właściwe tory…
W 1890 roku nasz S.S. Sarmacja przeszedł przebudowę. Zwiększono pojemność tonażową, zamontowano cylindrowe silniki bazujące na nowej technologii otrzymywania mocy dzięki przepływowi spalin przez turbinę, następnie tłoczenie pary w na przemian wysokim i niskim ciśnieniu do cylindrów i na końcu dzięki tzw. potrójnej rozbudowie silnika parowego bazującej na kompresji pary. Dzięki temu, okręt mógł rozwinąć prędkość 14 węzłów (1 węzeł = 1,852 km).

Swój żywot statek zakończył w 1908 roku w holenderskim Rotterdamie, gdzie został pocięty na przysłowiowe żyletki, które zresztą zostały wynalezione przez niejakiego K.C.Gillette’a w roku 1904 więc zapotrzebowanie na towar było duże ;)

uHMPJ2.jpg

Podsumowując, można odnieść wrażenie, że historia lubi być przewrotna. Człowiek od zawsze poszukiwał dla siebie dogodnego miejsca, a zamorskie podróże w XIXw. możliwe dzięki m.in. S.S. Sarmatia były swoistym początkiem exodusu, który tak naprawdę trwa do dziś, tylko że teraz środki transportu znajdują się nie w wodzie, a w powietrzu.

Dziękuję za uwagę, za tydzień zapraszam na kolejną część.
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
5 277,00 lt
Ten artykuł lubią: Torkan Ingawaar, Adunaphel Kovall, Mateusz Wilhelm, Karolina Aleksandra, Michał Pséftis, Paulus Buddus, Gotfryd Slavik de Ruth, Marek von Thorn-Chojnacki, Krzysztof St. M. Kwazi, Tomasz Liberi, Tomasz Ivo Hugo.
Komentarze
Adunaphel Kovall
Ciekawy artykuł zostawiam serduszko i komentarz ;)
Odpowiedz Permalink
Paulus Buddus
Panie Adamie a moze polaczyc nieistniejacy real z Sarmacja. Zapraszam do Baridasu luub wyslanie listu do mnie
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Witam
Zasłużone serduszko, bardzo fajnie się czytało :)
Permalink
Marek von Thorn-Chojnacki
Tajne,malo bym tekst przegapił
Odpowiedz Permalink
Marek von Thorn-Chojnacki
Fajne,mialo byc
Odpowiedz Permalink
Tomasz Liberi
Serce jak najbardziej zasłużone :)
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.