Gazeta Teutońska, Gotfryd Slavik de Ruth, 11.01.2015 r. o 19:01
Bitwa pod Torus 961r.
Seria wydawnicza: Teutoński Instytut Historii

70KvK9tl.png
Bitwa pod Torus starcie zbrojne, które miało miejsce 18 maja 961 roku. W trakcie z jednej z licznie toczonych wojen w latach 960-967 przez Królestwo Enderasji z Księstwem Slavii. Bitwa zaliczana jest do jednej z największych klęsk w historii Królestwa Enderasji. W trakcie bitwy został zabity król Wergeniusz V ( 960-961r. )
13LIDZ00.jpg
Fragment manuskryptu z X wieku, ukazującego śmierć Króla Wergeniusza v


Przed Bitwą
W roku 960 na tronie Enderasji zasiadł Król Wergeniusz V ( 960-961r.) którego głównym celem było odzyskanie dostępu do Morza Srebrnego. W wyniku błyskotliwej kampanii na jesieni 960 roku endersjanie zdobyli klika miast i ważny gród w Dudko , otwierający im drogę na Srebrny Róg; a po ewentualnym jego zdobyciu na zdobycie obszarów ówczesnej północnej Slavii.
Zasiadający na tronie w Grodku, ówczesny Książę Grodołaz Zwycięski (937-975r. ) planował odzyskanie terenów zajętych przez nieprzyjaciela . W marcu 961r. Grodołaz i jego syn Spycimir uderzyli na ziemie enderesjan .W wyniku szybkiej ofensywy ponownie w rekach slavian znalazły się ich ziemie; wyjątek stanowiła załoga grodu w Dudko ( Gród upadł w styczniu 961r.). Na te wieści Król Wergeniusz V zebrał olbrzymią armię składającą się z wojsk stałych i kontyngentów milicji miejskich a także przybocznej gwardii pałacowej. Odzyskanie utraconych ziem wydawało się tak łatwym zadaniem, że Królowi towarzyszyło w kampanii wielu wysokich rangą urzędników i arystokratów .
02E2Xvl2.jpg
Piechota slavian z okresu bitwy, według grafiki współczesnej.


Bitwa
Dnia 18 kwietnia 961r. armia enderesjan założyła obóz na granicy slavi. Następnego dnia Endersjanie rozpoczęli liczne ataki podjazdowe. Tymczasem wykorzystując czas Slavianie stopniowo opuszczali pozycje nadgraniczne. Dnia 22 kwietnia Król Wergeniusz V podzielił swoją armię na 3 części, z których każda pomaszerowała inną drogą w kierunku Dudko. Po dotarciu do grodu Endersjanie, przypuścił szturm zdobywając miasto , które zostało doszczętnie splądrowane w dniu 28 kwietnia . Endersjanie spustoszyli też całkowicie okoliczne tereny. Wergeniusz V zignorował ofertę Grodołaza, który zaproponował mu zawarcie rozejmu . Król przekonany był bowiem, że Slavianie nie mają żadnych szans w starciu z armią enderesjan. Następnie całość sił poaresztowała w kierunku na Srebrny Róg, po dotarciu pod miasto przystąpiono do szturmu . W wyniku którego miasto zostało zdobyte i doszczętnie złupione. Osada drużyny Książęcej nie została zaatakowana, endersjanie ograniczyli się tylko do jej skutecznej blokady. Siły enderesjan kontynuowały marsz na południe Slavii w kierunku jej stolicy Grodka.
Dnia 17 maja armia enderesjan wpadła w pułapkę, gdy podeszła w pobliże zbudowanej przez slavian barykady w dolinie rzeki źrebny. Wergeniusz V zorientował się w pułapce, zdecydował się jednak rozbić obóz w okolicy obok miejscowości Torus . Siły Grodołaza wzmocnione siłami kontyngentów piechoty grodowej i pospólstwa zaatakowały rankiem 18 maja uśpionych przeciwników. Endersjanie , całkowicie zaskoczeni nie byli w stanie sformować szyków obronnych. Król Wergeniusz V prawdopodobnie już na początku bitwy został zabity, reszta wojsk natomiast wpadła w panikę, rzucając się do ucieczki. Zginęło wielu żołnierzy, duża ich liczba utonęła podczas ucieczki w pobliskiej rzece. Szacuje się że w bitwie po stornie Enderesjan stanęło 12.000 żołnierzy w trakcie bitwy zginęło około 6.000 dalsze 3.000 straciło życie w trakcie odwrotu do Srebrnego Rogu. Siły Slavian są szacowane na podobną liczbę 10.000 żołnierzy z czego zginęło w trakcie bitwy około 2.000-3.000.
n6p1KNAl.jpg
Puchar z czaszki Króla Wergeniusza V, eksponat z archiwum TIH

Po Bitwie
Głowę Króla , Grodołaz wystawił na widok publiczny wbitą na pal, zaś z czaszki przeciwnika sporządził sobie puchar. Jeden z oficerów gwardii pałacowej Kazydiusz ciężko ranny zdołał z częścią wojska przebić się do garnizonu blokującego Srebrny Róg. .A następnie powrócić z pozostałymi siłami i łupani na terytorium Królestwa. Miesiąc później w wyniku przewrotu pałacowego objął on w Królestwie władzę jako Kazydiusz I ( 961-988r. ) Przez kolejne dwa lata Slavianie przypuszczali bardzo liczne i częste ataki na ziemie Enderesjan , nie byli jednak w stanie zdobyć stolicy w Ruhnhoff. Kolejne lata nie dawały rozstrzygnięcia, dopiero stoczona w 967 roku bitwa pod Leno dała okazje Endersjanom do rewanżu i zakończyła wojnę. [/justify]
Dotacje
500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Paulus Buddus.
Serduszka
4 768,00 lt
Ten artykuł lubią: Vladimir ik Lihtenštán, Adam Jerzy Piastowski, Yutte Pónkrokk, Olivia Sara Bohuslav, Krzysztof St. M. Kwazi, Paulus Buddus, Karolina Aleksandra, Ignacy Urban de Ruth, Marek von Thorn-Chojnacki.
Komentarze
Paulus Buddus
Jak zawsze porządny artykuł!!
Odpowiedz Permalink
Adam Jerzy Piastowski
18 kwietnia to data bliska mojemu sercu - lubię takie zbiegi okoliczności ;)

Artykuł bardzo ciekawy z historycznego punktu widzenia, tak trzymać!
Odpowiedz Permalink
Marek von Thorn-Chojnacki
Cieszy mnie ze TIH wznawia publikacje.
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Witam
Staram się ponownie rozruszać TIH,na pewno będę się starał dalej robić publikacje w temacie bitew... co więcej czas pokaże ?
Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.