Miasto Stołeczne Eldorat - historia sclavińskiej stolicy

Artykuł Sclavińskiego Instytutu Historycznego z dnia 24.07.2016 r.
Opublikowano w Mieście Stołecznym Eldorat, Konsulat Sclavinii.


nhM4qY4i.png

Miasto Stołeczne Eldorat – historia sclavińskiej stolicy

E
ldorat to najstarsze miasto sclavińskie. Formalnie, istnienie miasta, uregulowała „Ustawa o Miastach, vel Ustawa o Stolicy” z dnia 16 czerwca 2007 roku. Warto zaznaczyć, że przed tą datą, odrodzona państwowość Sclavińska funkcjonowała bez formalnej stolicy. Ustawa została przyjęta jednogłośnie na czwartym posiedzeniu Sejmu II kadencji. Określała, że miasto Eldorat stanowić będzie stolicę Rzeczpospolitej Sclavińskiej, a także będzie jej głównym ośrodkiem kulturowym i rządowym. Nie ulega wątpliwości, że z perspektywy lat, akt regulujący kwestię istnienia Eldorado był pełen wad i współcześnie uznalibyśmy go za bardzo prowizoryczny. Należy jednak pamiętać, że tworzony był jeszcze przed inkorporacją Rzeczpospolitej Sclavińskiej w granice Księstwa Sarmacji. Dlatego też rozpatrywać go należy jedynie jako formalno-prawne potwierdzenie istnienie miasta.

P
ierwszym prezydentem Miasta Stołecznego Eldorat został Emil Potocki. Miało to miejsce w dniu 25 czerwca 2007 roku i było następstwem zwycięstwa w ogólnonarodowych wyborach. Zwycięzca zgromadził 50% głosów. Jego kontrkandydaci, Mustafa Owski i Adam Kokoszek zgromadzili kolejno 37% i 12% głosów wyborców. W trakcie trwania prezydentury Emila Potockiego, Urząd Miejski opracował oficjalny plan miasta, a także podwaliny systemu gospodarczego w postaci funkcjonalności sprzedaży działek miejskich. Warto jednak pamiętać, że system ten opierać się miał o forum dyskusyjne. Nie miał więc nic wspólnego z późniejszymi planami wdrożenia systemu Syriusz na terytorium Rzeczpospolitej Sclavińskiej. Począwszy od czerwca do końca sierpnia 2007 roku w Eldoracie przede wszystkim stawiano na organizowanie koncertów oraz wieczorów filmowych, które były organizowane przy okazji świąt narodowych, np. Święta Symboli Narodowych Sclavinii – dnia 8 sierpnia.

herb_maly.png
Herb: tarcza niebieska z murem białym, z blankami, za murem wspięty lew czarny, na murze umieszczony klucz złoty.

W
rzesień i październik 2007 roku stanowiły miesiące w których rozwój i aktywność miasta została całkowicie zahamowana. Wynikało to w głównej mierze z kryzysu politycznego jaki miał miejsce na terytorium Rzeczpospolitej Sclavińskiej oraz objęcia władzy przez Unię Centro-Demokratyczną. Dopiero w dniu 19 listopada 2007 roku wybrano nowego zarządcę sclavińskiej stolicy. Urząd naczelnika objął Lowenbrau van Wattsen, którego poparło 70% głosujących. Warto zaznaczyć, że jego bezpośrednim kontrkandydatem był Gwidon Semeur, któremu zaufało jedynie 30% obywateli. Głównym zadaniem nowego naczelnika Eldoratu było zainicjowanie budowy mieszkań socjalnych dla mieszkańców Eldoratu. Urzędowanie Lowenbrau van Wattsena zbiegło się z prawdziwym renesansem stolicy. Urząd Miejski uruchomił skrypt kupowania działek, który był w pełni zintegrowany z sarmackim systemem Syriusz. Udało się również wydać rozporządzenie o cenach poszczególnych gruntów miejskich w Eldoracie. Okres urzędowania Lowenbrau van Wattsena w Eldoracie zakończył się w dniu 22 grudnia 2007 roku, kiedy to ówczesny naczelnik Eldoratu zdecydował się podać do dymisji.

W
dniu 23 grudnia 2007 roku zostały rozpisane kolejne wybory w których zwyciężył Aaron Rozman. Zwycięstwo to zbiegło się jednak z faktem mianowania go na stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych Księstwa Sarmacji, co wykluczało pełnienie dwóch funkcji jednocześnie. W związku z zaistniałym faktem, Aaron Rozman zdecydował się nie składać przysięgi. Ówczesny prezydent Rzeczpospolitej Sclavińskiej, Mateusz von Lichtenstein-Iontz zdecydował się ogłosić, że w związku z rezygnacją zwycięzcy, urząd naczelnika Eldoratu przypadnie drugiemu kandydatowi, czyli Bartoszowi von Thorn-Mackiewiczowi. Decyzja ta spotkała się ze sprzeciwem części obywateli, którzy w tej decyzji dopatrywali się złamania obowiązującego wówczas statusu miasta. W związku z zaistniałym zamieszaniem, prezydent Rzeczpospolitej Sclavińskiej zdecydował się wydać Edykt z mocą Ustawy nr 10, który dawał możliwość oprócz normalnej drogi wyborów, powołania naczelnika bezpośrednio przez głowę państwa. Warto jednak skoncentrować się na okresie rządów Bartosza von Thorn-Mackiewicza. Był to niezwykle udany czas dla stolicy. Powstała całkowicie nowa witryna internetowa, która paradoksalnie zachowała się do czasów nam współczesnych. Eldorat regularnie zajmował wysokie miejsca w rankingu miejscowości. Ukończono prace nad mieszkaniami socjalnymi oraz wytyczono nowe dzielnice Eldoratu. W trakcie rządów Bartosza von Thorn-Mackiewicza aktywnie funkcjonowała Filharmonia i Teatr Miejski. Warto zauważyć, że w owym okresie do Eldoratu przeprowadziło się wielu znanych Sarmatów, m. in. późniejszy Książę, Daniel Chojnacki. Kadencja Bartosza von Thorn-Mackiewicza dobiegła końca 3 kwietnia 2008 roku.

W
dniu 17 kwietnia 2008 roku, prezydent Rzeczpospolitej Sclavińskiej Mateusz von Lichtenstein-Iontz na podstawie art. 4 ust. 3 Edyktu Prezydenta Sclavinii z mocą Ustawy nr 10 – statut Miasta Stołecznego Eldorat z dnia 2 stycznia 2008 roku, powołał na urząd prezydenta Eldoratu, Mustafę Owskiego, jednego z najbardziej doświadczonych i zasłużonych obywateli dla Sclavinii. W trakcie swojej kadencji, skoncentrował się on na spisywaniu dawnych dziejów sclavińskiej stolicy w ramach powołanej Państwowej Komisji Historycznej. Mimo wytężonej pracy oraz przewodniczeniu pracą komisji, nie udało mu się osiągnąć kompromisu. Zmusiło to Mustafę Owskiego do złożenia rezygnacji z pełnionej funkcji w połowie czerwca 2008 roku. Warto jednak zaznaczyć, że do 17 czerwca na planie miasta Eldorat pojawił się szereg nowych budynków użyteczności publicznej, a także międzynarodowy port lotniczy i pierwsza Sclavińska linia kolejowa.

W
dniu 18 czerwca 2008 roku nowym prezydentem Miasta Stołecznego Eldorat został Mateusz von Lichtenstein-Iontz, którego głównym celem stało się zwiększenie pozycji stolicy w rankingu miejscowości. W trakcie tej kadencji Eldorat doczekał się spisania oficjalnej historii najnowszej stolicy, które do czasów współczesnych jest dostępna stronie internetowej Eldoratu. Również w trakcie tej kadencji w Urzędzie Miejskim podjęto prace nad utworzeniem rezerwatu przyrody zlokalizowanego na Półwyspie Eldorackim. Ukończenie tych prac z końcem stycznia 2009 roku, było ostatnią inicjatywą podjętą w Eldoracie pełniącym funkcję stolicy Rzeczpospolitej Sclavińskiej. Druga połowa 2008 roku to czas nacechowany licznymi wydarzeniami kulturowymi w Eldoracie. Od dnia 22 sierpnia 2008 roku rozpisany został oficjalny konkurs, zainicjowany przez Artura Wicheckiego (przyp. przedstawiciel Państwowej Komisji Historycznej), pod hasłem: „Sclavinia: Ja i moja historia”. 15 listopada 2008 roku, Ministerstwo Dziedzictwa Narodowego Księstwa Sarmacji zatwierdziło zabytki miejskie w Eldoracie. 27 grudnia 2008 roku na rynku w Eldoracie został zorganizowany happening z okazji promocji książki „Auxilium”, przez Marka Janiszewskiego.

flaga.png
Flaga: prostokąt o barwach Miasta Stołecznego Eldoratu, trójdzielny w poziomie, którego stosunek długości do szerokości wynosi 8:5

P
roces połączenia Rzeczpospolitej Sclavińskiej i Księstwa Trizondalu w jeden byt państwowy przyczynił się do całkowitego zamarcia życia miejskiego w Eldoracie. Stolica Sclavinii utraciła swoją wysoką pozycję w rankingu miast. Zaprzestana została aktualizacja danych na stronie internetowej. Mimo że Eldorat stał się jedną z dwóch stolic (przyp. druga Trizopolis), nowo powstałej Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu, nigdy już nie odzyskał swojego blasku. Pierwszym prezydentem Eldoratu w nowej rzeczywistości został Emil Potocki, który powołany na urząd został w dniu 27 maja 2009 roku. Nie była to jednak kadencja długa i trwała, gdyż już w dniu 6 czerwca został on zdymisjonowany. 23 czerwca 2009 roku, stanowisko prezydenta Eldoratu objął Guedes de Lima. W tym czasie w Eldoracie powołano Sclaviński Instytut Historyczny, wznowiono prace nad rezerwatem przyrodniczym, a także otworzono Kino Miejskie. Aktywność stolicy w owym czasie została doskonale zarchiwizowana w postaci raportów zachowanych na forum Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu. Guedes de Lima ustąpił ze stanowiska 15 grudnia 2009 roku. Zastąpił go Michał August Staropodlaski, który został mianowany prezydentem Eldoratu dzień później przez ówczesną prezydent Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu, Karolinę von Lichtenstein-Sobieszek.

E
ldorat jako stolica Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu przestał pełnić swoją funkcję w momencie ogłoszenia niepodległości przez władze wspólnej Rzeczpospolitej w 2010 roku. Na mocy porozumień sclavińsko-trizondalskim z władzami Księstwa Sarmacji, miasta dawnej Rzeczpospolitej Sclavińskiej pozostały w granicach sarmackich. Oznaczało to całkowitą zapaść aktywności oraz zainteresowania losami dawnej stolicy Rzeczpospolitej Sclavińskiej i wspólnej Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu. Rolę utraconego Eldoratu i Nowego Kotwicza przejęły nowo utworzone miasta – Nowy Eldorat i Jastrzębiec, których kres położył dopiero powrót Sclavinii w granice Księstwa Sarmacji w grudniu 2011 roku. Wówczas to ponownie Eldorat stał się stolicą odrodzonego Królestwa Sclavinii.

Artykuł Sclavińskiego Instytutu Historycznego
Dotacje
500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Henryk Leszczyński.
Serduszka
3 766,00 lt
Ten artykuł lubią: Fryderyk von Hohenzollern, Vladimir ik Lihtenštán, Alfred, Gotfryd Slavik de Ruth, Michał Pséftis, Otto von Spee-Asketil, Siergiusz Asketil.
Komentarze
Gotfryd Slavik de Ruth
Doceniam wkład i trud w opisanie miasta stołecznego. Wiem jakie to czasem trudne i ile czasu potrzeba na stworzenie takiego opisu.
Permalink
Guedes de Lima
Dziękuję, tak to prawda. Całe szczęście z pomocą przychodzą doskonale zachowane materiały źródłowe. To wiele ułatwia.
Odpowiedz Permalink
Michał Pséftis
Swoją drogą, estońskie te nasze barwy stołeczne!
Odpowiedz Permalink
Guedes de Lima
Przypadek? Nie sądzę.
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.