[TzL] Baronia Lantshaven - poczet władców Lantei (cz. II)

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
7ZNRFOa7.png


Baronia Lantshaven to miejsce noszące ślady niezwykłej historii. Zobaczysz tutaj malownicze miasteczka wkomponowane w nizinny krajobraz, zabytkowe warownie i kościoły, a także ruiny świątyń i grodów, przypominające o czasach świetności kultury Lantian. Dowiedz się więcej o historii, kulturze i zwyczajach żyjących tutaj ludzi i zakochaj się w krainie Lantshaven. Nie zapomnij wspomnieć o nas innym mieszkańcom wirtualnego świata!


Sprawdź też: Poczet władców Lantei cz. I


Pierwszy Okres Przejściowy

Po śmierci Księcia Maldaina II Chromego, ostatniego władcy z dynastii Norańskiej, nastąpiła decentralizacja państwa i rozpoczął się okres rozbicia dzielnicowego. Lata 1447-1459 nazywane są Pierwszym Okresem Przejściowym, gdyż stanowi on przejście z okresu Starego Państwa do epoki Średniego Państwa.
Książę Maldain II zginął w przegranej bitwie pod Freiburgiem, w której walczyły ze sobą siły wierne dynastii i wojska Ligi z Detmold. Liga została zawiązana na mocy porozumienia pomiędzy wodzami rdzennych plemion, podbitych niegdyś przez Lantian i częścią lantiańskich możnowładców, niezadowolonych z rządów dynastii Norańskiej. Po bitwie państwo rozpadła się na cztery części, a pod władzą Lantei pozostało tylko miasto Lantshaven z sąsiadującą z nim gminą Gameren. Przez ponad dekadę nie znalazł się mąż mogący być uznanym za godnego noszenia Książęcej korony, a państwem zarządzali regenci:
Hierofant Lusamu
jbMByEwj.png
Regent Księstwa Lantei (1447-1448)
Najwyższy Druid, przywódca duchowy i polityczny. Ogłoszony Regentem po śmierci Księcia Maldaina II. Próbował doprowadzić do zwiększenia wpływu kasty druidów na sytuację w państwie. Z tego powodu został skrytobójczo zamordowany, prawdopodobnie za pomocą trucizny.
Andain z Oranu
AF4VV9K4.png
Regent Księstwa Lantei (1448-1453)
Dowódca wojskowy w stopniu generała, Hrabia Oranu. Przed rozpadem państwa posiadał ogromne włości w okolicy miasta Oran i był uważany za najbogatszego człowieka w Lantei. Pozostał wierny dynastii Norańskiej, za co zapłacił utratą majątku. Zachował jednak wielkie wpływy, które pozwoliły mu przejąć władzę po nagłej śmierci Hierofanta Lusamu. Zdołał zebrać armię i kilkakrotnie pobić wojska Ligi z Detmold, a w konsekwencji doprowadzić do jej rozbicia. W uznaniu zasług Wielka Rada mianowała go Marszałkiem Polnym. W roku 1452 próbował sięgnąć po pełnię władzy i ogłosić się Księciem, co sprawiło, że odwróciła się od niego duża część możnych. Buntownicy połączyli siły i rozgromili wojska Andaina w bitwie pod Marburgiem. Wkrótce potem Andain został uwięziony przez swoich przeciwników i stracony w 1453 roku.
Malagant z Nassau
1Q334dsm.png
Regent Księstwa Lantei (1453-1456)
Jeden z najwybitniejszych dowódców wojskowych w historii Lantei i paradoksalnie najbardziej znienawidzony przez rodaków. W czasach panowania dynastii Norańskiej był podrzędnym oficerem. Po upadku Starego Państwa związał się ze stronnictwem hrabiego Andaina. Po przejęciu przez niego władzy, Malagant szybko awansował i otrzymał zadanie stłumienia buntów w gminie Nassau. Rozprawił się z buntownikami szybko, skutecznie i bardzo okrutnie (nawet jak na ówczesne standardy). Jego wojska ogniem i mieczem wymusiły posłuszeństwo lokalnych watażków. Gmina Nassau powróciła pod panowanie Lantshavenu, jako lenno Korony, a Malagant został awansowany do stopnia generała. W roku 1452 stanął na czele możnych, zaniepokojonych rosnącą potęgą Andaina. Po krótkiej kampanii pokonał rywala oraz doprowadził do jego uwięzienia i egzekucji.
W 1453 roku został ogłoszony Regentem i natychmiast umocnił swoją władzę. Wprowadził terror i nowe podatki wojenne. Powołał specjalną gwardię, która miała strzec jego bezpieczeństwa. W ciągu dwóch lat odzyskał gminę Anheim i pobił plemiona Limburskie. Pomimo oczywistych zasług, jego brutalne działania przysporzyły mu wielu wrogów. W roku 1456 został pozbawiony władzy, uznany za zbrodniarza i skazany na śmierć przez ścięcie toporem.
Tirsu z Gameren
9PDRTOUy.png
Regent Księstwa Lantei (1456-1458)
Państwo, które przejął po swoim poprzedniku było zjednoczone, ale słabe. Ludność była zmęczona ciągłymi wojnami i rozlewem krwi, ale zwolennicy Malaganta wciąż nie chcieli złożyć broni. Początkowo udało mu się utrzymać względny pokój, głównie dzięki ogłoszeniu amnestii dla buntowników i wprowadzeniu reform. Wkrótce jednak walki wybuchły na nowo i próby zjednoczenia państwa spełzły na niczym. Ostatecznym ciosem okazało się powstanie ludowe skierowane przeciwko druidom i wierze w ośmiu bogów, których obwiniano o klęski, jakie spadły na Lanteę. W połowie 1458 roku stracił władzę i uciekając przed śmiercią, potajemnie opuścił kraj.



Dziękuję za czas poświęcony lekturze! Nie zapomnijcie zostawić śladu po sobie w Księdze Gości!
Serduszka
7 112,00 lt
Ten artykuł lubią: Yennefer von Witcher, Andrzej Fryderyk, Guedes de Lima, Cudzoziemiec, Laurẽt Gedeon I, Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza, Vladimir ik Lihtenštán, Jahn Dagobard ik Thórn-Mákovski, Siergiusz Asketil, Adam Jerzy Piastowski.
Komentarze
Yennefer von Witcher
Wspaniała historia! Przepiękne miejsce! Meeeega!
Odpowiedz Permalink
Cudzoziemiec
Jak tak dalej pójdzie to nam tu mikronacja powstanie :-) super praca Danielu!
Odpowiedz Permalink
Laurẽt Gedeon I
Całkiem niezły kawałek historii :)
Odpowiedz Permalink
Daniel Maksymilian von Schwarz-Saryoni
Spokojnie, secesja nam nie grozi :D Ciąg dalszy historii wszystko wyjaśni :)
Odpowiedz Permalink
Cudzoziemiec
A to dobrze :-P secesjonisci mieliby fajne miejsce ale dobrze ze zostanie ono z nami :-)

Kiedy więcej urbexu?
Odpowiedz Permalink
Daniel Maksymilian von Schwarz-Saryoni
Już nie w tej edycji. Trzeba publikować z umiarem, żeby się nie znudziło :)
Odpowiedz Permalink
Adam Jerzy Piastowski
Dobry materiał!
Odpowiedz Permalink
Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza
zacne :)
Odpowiedz Permalink
Jahn Dagobard ik Thórn-Mákovski
Bardzo ciekawe. :)
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.