[TzL] Baronia Lantshaven - poczet władców Lantei (cz. VI)
Seria wydawnicza: Tydzień z lennem (04.2017)

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
Baronia Lantshaven to miejsce noszące ślady niezwykłej historii. Zobaczysz tutaj malownicze miasteczka wkomponowane w nizinny krajobraz, zabytkowe warownie i kościoły, a także ruiny świątyń i grodów, przypominające o czasach świetności kultury Lantian. Dowiedz się więcej o historii, kulturze i zwyczajach żyjących tutaj ludzi i zakochaj się w krainie Lantshaven. Nie zapomnij wspomnieć o nas innym mieszkańcom wirtualnego świata!

Zobacz też:
Poczet władców Lantei cz. V
Poczet władców Lantei cz. IV
Poczet władców Lantei cz. III
Poczet władców Lantei cz. II
Poczet władców Lantei cz. I


Dynastia Ardenidów (Ostatnia dynastia)

Okres panowania dynastii Ardenidzkiej był ostatnim rozdziałem suwerennego państwa lantiańskiego. Był to czas niepokojów społecznych i stopniowego rozkładu państwa, który poskutkował zajęciem ziem Lantei przez Teutończyków i włączeniem ich w skład prowincji Nowej Teutonii.
Henryk I Adolf
y4x6nC0Q.png
Książę Lantei (1656-1663)
W latach 1655-1656 pełnił funkcję Regenta. Powstrzymał koalicję południowych plemion przed ponownym spustoszeniem ziem Księstwa Lantei. Próbował ratować państwo chylące się ku upadkowi, dzięki wprowadzeniu szeregu reform. Chciał ograniczyć przywileje magnatów, co zakończyło się buntem szlachty w 1661 roku. Po dwóch latach walk buntownicy zdobyli Lantshaven i zmusili Henryka Adolfa do ucieczki na północ. Książę zdołał przegrupować siły i spróbował odzyskać stolicę. Po przegranej bitwie pod Oranem w 1663 roku, władca abdykował na rzecz swojego młodszego brata (który pragnąc zdobyć tron poparł buntowników) i opuścił kraj.
Henryk II Ardenida
q4BTl9nw.png
Książę Lantei (1663-1671)
Po objęciu władzy szlachta wymogła na nim rozszerzenie przywilejów, przez co przeszedł do historii jako władca, który nie miał najmniejszego wpływu na sytuację w państwie. Książe został pozbawiony władzy nad armią, która od tej pory podlegała Wielkiemu Konetablowi (naczelny wódz wojsk książecych). Książę pogodził się ze swoją sytuacją i w ogóle nie interesował się sytuacją w państwie. Spędzał czas na przyjęciach i polowaniach. Zmarł w 1671 roku podczas epidemii ospy.
Wilhelm I Krwawy
6tbrvEBo.png
Książę Lantei (1671-1673; 1675-1679)
Próbował przywrócić władzy książęcej autorytet wdając się w spór ze szlachtą. W 1673 roku został odsunięty od władzy i uciekł z kraju do pobliskiej Teutonii. Tam poprosił o wsparcie w odzyskaniu tronu. W 1675 roku przy wsparciu wojsk teutońskich powrócił do kraju, pokonał wrogów i odzyskał władzę. Po odzyskaniu tronu przystąpił do umacniania władzy. Wielu oponentów skazał na śmierć lub banicję. Krwawe rządy zakończyły się w 1779 roku, gdy Książę został zamordowany przez skrytobójców.
Ludwik I Ardenida
rMs106Dt.png
Książę Lantei (1673-1675; 1679-1681)
Kuzyn Wilhelma I Krwawego wywodzący się z bocznej linii dynastii Ardenidzkiej. Wykorzystał niezadowolenie szlachty i pozbawił Wilhelma władzy w roku 1673.
Po jego powrocie do kraju zbiegł na południe bezskutecznie próbując uzyskać wsparcie południowych plemion. Po śmierci Wilhelma w 1679 powrócił do Lantshaven i ponownie zasiadł na tronie. Dwa lata później podzielił los swojego kuzyna i zginął zasztyletowany przez skrytobójców na usługach Cesarza Teutonii Hergoliena Wielkiego.
Wilhelm II Ardenida
1pd289Bs.png
Książę Lantei (1681-1684)
Zwany Wilhelmem Ostatnim. Panował zaledwie przez trzy lata próbując przedłużyć agonię państwa i ocalić co tylko się da. Miasta Lantsburg, Jakobsburg i Freiburg zostały spustoszone przez południowe plemiona, a w całym kraju zapanowała anarchia spowodowana wybuchem powstania ludowego. Wilhelm II zrzekł się władzy w maju 1684 roku i próbował potajemnie opuścić kraj. Jednak w okolicach Nassau wpadł w ręce powstańców, którzy odesłali go z powrotem do stolicy. Tam były władca został skazany na śmierć i ścięty toporem. Jego śmierć zakończyła panowanie dynastii Ardenidzkiej i przybliżyła upadek państwa Lantian.

W latach 1684-1686 trwało powstanie ludowe, podczas którego wymordowano znaczną część szlachty i duchowieństwa. W tej sytuacji nadejście ekspedycji teutońskiej wspartej przez możnych lantiańskich okazało się wybawieniem. Lantea stała się częścią Nowej Teutonii, jako Baronia Lantshaven i taki stan rzeczy trwa do dzś.

Dziękuję za czas poświęcony lekturze! Nie zapomnijcie zostawić śladu po sobie w Księdze Gości!
Serduszka
10 782,00 lt
Ten artykuł lubią: Fryderyk von Hohenzollern, Sławomir von Hohenzollern-Wikidajło, Vladimir ik Lihtenštán, Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek, Gniewosz Sforski, Tomasz Ivo Hugo, Andrzej Fryderyk, Adam Jerzy Piastowski, Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste, Thimoteus ik Hohentsolern, Adunaphel Kovall, Paviel Gustolúpulo, Laurẽt Gedeon I, Paulus Buddus, Roland Heach-Romański.
Komentarze
Tomasz Ivo Hugo
Sporo tych tragicznych zejść wśród władców Lantei
Odpowiedz Permalink
Daniel Maksymilian von Schwarz-Saryoni
To były ciężkie czasy dla koronowanych głów :D
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Ale właśnie takie wydarzenia; nadają pikanterii historii i robią ja ciekawszą :)
Dobrze i ciekawie opisane. Brawo
Permalink
Paulus Buddus
O! i jest podstawa do robienia v-historii :)
Odpowiedz Permalink
Roland Heach-Romański
Oj tam sporo. Tradycja rzecz świecka :D
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.