Szkolenie
Szkolenie Podstawowe

Informacje jak przejść szkolenie oraz zdobywać kolejne stopnie oraz kwalifikacje można uzyskać pisząc do jednego z Dowódców wymienionych w temacie "Kto jest Kim"


Szkolenie i tylko szkolenie stwarzają Gwardzistę TLGK.
Nic się nie uda, co nie zostało wyćwiczone. Nikt nie nauczy się działania w ekstremalnych warunkach podczas weekendowego pobytu w lesie albo spaceru po parku.
Przetrwanie to dla Gwardzistów kwestia sprawności przede wszystkim psychomentalnej, decyduje instynkt samozachowawczy. Liczyć się ma tylko efektywność, osiągniecie celu. Ból, strach, głód, zmęczenie i wyczerpanie...
Pokonując je, ustawiamy następny próg wyżej, by kształtować psychikę, samodyscyplinę, umiejętność koncentracji.

Gwardziści na początku uczą się prostych odruchów, aż staną się instynktowne, bo w ekstremalnej sytuacji nie ma czasu na myślenie. Muszą wierzyć w siebie, w swoje możliwości.
Proces pełnego przygotowania trwa sześć miesięcy. Kończy się sprawdzianem ze szkolenia ogniowego i specjalistycznego oraz tzw." Krwawym Marszem".
Pierwsze sześć tygodni to podstawowe szkolenie wojskowe połączone z marszami i biegami terenowymi. Pozwalają one rozwijać szybkość, zwinność, poczucie równowagi, siłę. Z obciążeniem, w pełnym umundurowaniu z wyposażeniem ważącym 50 kg. Po błocie, piasku , wodzie i górach. Wyczerpani muszą jednocześnie reagować na zmienne sytuacje, właściwie czytać mapy i podejmować logiczne decyzje. Przez wiele dni każda następna chwila jest dla nich niewiadomą.

12-3716_g.jpg


Następny etap to specjalistyczne szkolenie patrolowe, mające na celu kształtowanie indywidualnych umiejętności. Kursanci wyrabiają biegłość w posługiwaniu się rożnymi typami broni od strzelb po wyszukane systemy przeciwlotnicze a także dobieranie ich do konkretnych zadań. Znaczenie ma tu zarówno masa broni jak i zaopatrzenie w amunicję; Gwardziści uczą się ją oszczędzać stosując się do zasady "każdy pocisk w celu". Istotne na tym etapie jest wyrobienie w kursantach stalowych nerwów by nie wahali się strzelać gdy zagrożone jest życie Króla. Szkoleni są także w prowadzeniu rożnego rodzaju pojazdów i łodzi a także walki wręcz, szybkiego obezwładniania przeciwników oraz zasad pełnienia służby wartowniczej.

MM20150114_02.jpg


Ten etap kończy się po ośmiu tygodniach.

Następny etap to podstawowe szkolenie spadochronowe trwające cztery tygodnie. Jest to etap gdy kursanci uczą się wykonywać skok " na linę ". Spadochron otwiera się wówczas automatycznie, w chwili gdy Gwardzista wyskakuje z samolotu. By ukończyć ten etap należny wykonać osiem skoków, w tym ostatni nocą, z pełnym uzbrojeniem. Pierwszy tydzień kursu obejmuje naukę lądowania. Wymaga to przećwiczenia przewrotów spadochronowych na matach w prawo, w lewo i do przodu oraz udziału w wykładach na temat technik lotu samolotu, teorii aerodynamiki spadochronu i typów samolotów z jakich skoki są oddawane. Rozmowy poza wykładami ograniczają się do wydawania komend, reszta to ćwiczenia fizyczne.

6147746215_2cc134e865_z.jpg


Rekruci uczą się tez przyjmować właściwą pozycję przy lądowaniu; podbródek przy piersi, łokcie przy ciele, kolana ugięte, stopy równoległe do podłoża.
W drugim tygodniu kursantów wprowadza się do makiety samolotu, która jest dokładnym odwzorowaniem tego, z którego mają odbywać skoki. Przechodzą w niej szkolenie na temat zachowania w samolocie czyli np; jak podczepić spadochrony, skontrolować ekwipunek oraz poznają zasady opuszczania samolotu. Uczą się także jak składać spadochron. W trzecim tygodniu oddawany jest pierwszy skok. Odbywa się on bez plecaka , zakładany jest jedynie spadochron główny i zapasowy. Po pierwszym skoku spadochroniarz przygotowuje się do zrzutu z plecakami z wysokości 300 m. Kolejne skoki odbywają się przez pozostałe dni kursu.

Ostatni etap trwa półtora miesiąca i obejmuje podstawowe szkolenie nurkowe. Rekruci poznają podstawy teoretyczne nurkowania, zapoznają się z wykorzystywanym sprzętem i jego obsługą. Uczą się nurkowania spędzając przez ten czas co najmniej 30 godzin pod wodą. Początkowo w specjalistycznych basenach zwanych potocznie " spluwaczkami "...

his3.jpg


...a następnie na wodach otwartych.

Nurkowanie-w-Baltyku-odkryj-podwodny-swiat-Gdynia-2.jpg

Uczą się też podstaw pływania na azymut i sztuki minerskiej. Cały cykl szkoleń kończy się po pół roku, a rekruci po zdaniu egzaminów i zaliczeniu " Krwawego Marszu" składają przysięgę i stają się prawdziwymi Gwardzistami.
Szkolenie specjalistyczne


Szkolenie etapy;

[Informacje jak przejść szkolenie oraz zdobywać kolejne stopnie oraz kwalifikacje można uzyskać pisząc do jednego z Dowódców wymienionych w temacie "Kto jest Kim"



] podstawowe; zakończone "Krwawym Marszem" 6 miesięcy
] dwa tygodnie urlopu

Rozpoczęcie Szkolenia Specjalistycznego

] szkolenie górskie; 6 miesięcy na zakończenie odznaka "Brązowa Szarotka"
] dwa tyg. urlopu
] szkolenie w ochronie i zabezpieczaniu trwa 3 miesiące, po nich kolejne 3 już normalna służba Gwardzisty
] dwa tyg. urlopu
] 6 miesięcy szkolenie w dżungli, na zakończenie odznaka "Brązowy Wąż"
] dwa tyg. urlopu
] szkolenie pustynne; 6 miesięcy na zakończenie odznaka " Brązowa Palma"
] dwa tyg. urlopu
] 6 miesięcy zaawansowana służba w ochronie czyli ważniejszych obiektów lub już Rodziny Króla
] 6 miesięcy szkolenie morskie; na zakończenie odznaka "Brązowa Kotwica"


z11610087Q,Wspolne-cwiczenia-wojskowe-USA-i-Filipin-.jpg


W miedzy czasie podczas normalnej służby można uzyskać "Skrzydełka"; czyli odznakę kwalifikacji skoczka po odbyciu dwóch kursów spadochronowych.

Kolejne odznaki specjalności srebrną, oraz złotą w poszczególnych rodzajach szkoleń uzyskuje się po zaliczeniu kolejnych kursów.


[Szkolenie w Górach]

Warunki pogodowe w górach są bardzo zmienne dlatego tak ważne jest umieć radzić sobie w takich sytuacjach.
Żołnierze mogą napotkać śnieg, lód i silne wiatry, muszą uważać na lawiny, osypywanie się skał oraz szczeliny.
Żołnierze by działać w rejonach górskich, muszą doskonale opanować, liczne, specjalistyczne techniki, we wspinaczce skałkowej z użyciem lin, zjazdach i zawsze istniejącym zagrożeniu. Gwardziści uczą się pokonywać szczyty i poruszać w zupełnej ciszy.

Kurs rozpoczyna się 6-cio tygodniowym szkoleniem skałkowym. Żołnierze mieszkają w namiotach wysoko w górach i spędzają na wspinaczce 10 godzin dziennie. Następnie gwardziści uczą się technik wspinaczki lodowej. Pozytywne ukończenie tego szkolenia powoduje przejście do następnego etapu czyli szkolenia narciarskiego. To szkolenie przechodzą wszyscy Gwardziści, a Ci którzy nigdy nie jeździli mają kurs poszerzony. Kurs trwa kolejne sześć tygodni.

z7311583Q,Finowie-byli-dobrze-wyekwipowani-i-cieplo-ubrani--.jpg

Gdy Gdy Gwardziści pozytywnie przejdą ten etap następuje szkolenie specjalistyczne zjazdowe, polegające na nauce jazdy tyłem, strzelania w jej czasie, skoków przez przeszkody oraz przewrotów. Uczą się także walki przy użyciu kijków jak i samych nart. To etap to również 6 tygodni morderczej walki z samym sobą.

Po nim następuje etap ostatni który kończy cały półroczny etap szkolenia górskiego. Etap ten obejmuje ćwiczenia w walce w plutonie, sztukę patrolowania, maskowania i ukrywania się, urządzania zasadzek i wychodzenia z nich oraz ćwiczenia podczas których Gwardziści odgrywają rolę obrońców jak i napastników a także jak przeżyć w temperaturach poniżej zera, w rwących potokach i lodowatej wodzie. Na jego zakończenie Kursanci otrzymują Brązową Szarotkę, odznakę którą wpina się nad prawą kieszenią munduru oraz wpis w dokumentach o ukończeniu szkolenia górskiego stopnia 3.

0002RZY54O5P4EQH-C317-F3.jpg

Jest to pierwszy z wieloetapowego kursu szkoleniowego pozwalającego z Gwardzistów zrobić fachowców zdolnych do działania w każdych warunkach.


[Szkolenie w Ochronie i Zabezpieczaniu]

Ten etap trwa trzy miesiące. Podczas jego trwania Gwardziści uczą się jak prowadzić patrol indywidualnie i w grupie. Na co zwracać uwagę podczas patrolu, co powinno wzbudzić niepokój wartownika, jak zapanować nad tłumem, jak obezwładnić skutecznie napastnika z bronią i bez. Uczą się też Musztry reprezentacyjnej. Przechodzą także szkolenie w tzw. " Domu Prawdy".

Zadaniem tego obiektu jest to, by Gwardzista umiał wedrzeć się do jego środka, do pomieszczenia z zakładnikami i terrorystami . Rozpoznać tych drugich i zabić ich zanim skrzywdzą swoje ofiary. Sam kurs w "Domu Prawdy" trwa cztery tygodnie i pozwala wyrobić w gwardziście refleks i skuteczność podczas walki w pomieszczeniach. Muszą działać perfekcyjnie zarówno indywidualnie jak i w grupie. W samym budynku układ pomieszczeń może być dowolnie zmieniany w zależności od scenariusza. Imitować działania zarówno w wagonie kolejowym, kadłubie samolotu czy rozgłośni radiowej. Działania mogą być prowadzone zarówno po ciemku, w zadymieniu jak i ogniu. Z umieszczonych głośników mogą wydobywać się odgłosy strzałów jak i krzyki zakładników. Na ścianach lub w pomieszczeniach może znajdować się "krew" specjalnie przywożona z zakładów mięsnych. Wszystko to służy wyrobieniu odporności zarówno fizycznej jak i psychicznej Gwardzisty.

0002ARPRONCPIHX7-C116-F4.jpg

Kurs prowadzi się stopniowo zwiększając stopień trudności. Ponieważ układ "Domu" jest stale zmieniany przez instruktorów nikt nie wie co przyniesie kolejny dzień. Dodatkowym utrudnieniem może być np. nakazanie dowódcy, by przez minutę pozostał na miejscu, gdy akcja się już rozpoczęła by zmusić pozostałych członków zespołu do samodzielnego działania. "Dom " posiada też projektory i ekrany na których wyświetlane są filmy o skomplikowanej akcji, a strzelać należy gdy na ekranie pojawi się terrorysta. Wewnątrz strzela się ostrą amunicją. Jednak nie przebija ona ścian wykonanych z wykładziny absorbującej pod którą znajduje się warstwa metalu i cegieł pochłaniających energię pocisku. W czasie treningu Gwardziści posiadają pełne wyposażenie, od ognioodpornych ubiorów czy kamizelek kuloodpornych, po maski gazowe [ wpuszczane są prawdziwe gazy] włącznie.

Gdy miną te trzy miesiące, Gwardziści kolejne trzy odbywają pełniąc normalną służbę.


[Szkolenie w Dżungli]

Kolejnym etapem szkolenia jest dżungla. Szkolenie na obszarze pokrytym dziewiczymi lasami tropikalnymi wymaga nie lada umiejętności. To plątanina gęstych krzewów, paproci i pnączy. To olbrzymia wilgotność, wysoka temperatura i półmrok. Takie warunki muszą poznać Gwardziści przez kolejne pół roku. Przez ten czas muszą zapomnieć o swoim stopniu, imieniu czy nazwisku. Instruktorzy zwracają się do nich wyłącznie po nadanym numerze. Długotrwałe przedzieranie się przez dżunglę i bagna z pełnym wyposażeniem jest bardzo wyczerpujące a należy być stale czujnym. Wszędzie czyhają naturalne zagrożenia tj. węże, czy insekty a dodatkowo "niespodzianki" przygotowywane przez Instruktorów.

a94886157f1cc5a348b9219fefbb46fa.jpg


Każdy żołnierz wyposażony jest w dwa mundury; suchy i mokry. W ciągu dnia używany jest tylko mundur mokry, a suchy przechowywany w ściśle zabezpieczonej torbie i ubierany tylko na czas snu. W ciągu dnia bowiem ubranie przesiąka wilgocią a utrata płynów jest bardzo wysoka [ nawet do 8 litrów wody dziennie na samym początku].

Kursanci uczeni są by nie spać bezpośrednio na ziemi tylko w hamakach. Pobudka ogłaszana jest za pomocą ładunków wybuchowych. Uczeni są też by przestrzegać higieny i unikać wszelkich infekcji ponieważ nawet najmniejsze zadrapanie może przeistoczyć się w ropiejącą ranę. Nauka na kursie obejmuje też rozpoznawanie zwierząt, roślin uczy gdzie można odnaleźć wodę, a także jak zastawiać pułapki i stać się "duchem" czyli być doskonale zamaskowanym i zacierać swoje ślady.

20246_m644.jpg

Gwardziści muszą poruszać się cicho a tempo wynosi 100 m na godzinę. Co dwadzieścia minut patrol zatrzymuje się i nasłuchuje. Każdy idąc uważać musi na gałązki i suche liście. Nawigacja też jest o wiele trudniejsza.

Uczą się też opatrywać rany a także pokonywać przeszkody wodne. Tak mija dzień za dniem. Miesiąc za miesiącem. Do upragnionego końca po sześciu miesiącach gdy podczas uroczystej nocnej ceremonii otrzymują upragnioną odznakę "Brązowego Węża" .



[Witaj Pustynio...]

Kolejnym etapem szkolenia Gwardzisty jest pustynia.
Średnia ilość opadów na nich waha się w ciągu roku od 0 do 25 cm w ciągu roku. Pojawiają się skrajne różnice temperatur od -10 do 58 stopni na plusie. Gwardziści uczą się, że nie wolno lekceważyć klimatu oraz ukształtowania terenu. Muszą pamiętać o takich zasadach jak; unikanie słońca w południe, podróżowanie wieczorem lub nocą, budować schronienie, unikanie sypkiego piasku i nierównego terenu powodującego zmęczenie czy szukanie schronienia po zawietrznych stronach wzgórz. Uczą się także określać położenie według gwiazd i księżyca.

cn-soldaten-DW-Politik-Kunduz.jpg

Przede wszystkim uczą się jak powinni dobierać umundurowanie do zadań w tym klimacie. Instruktorzy pilnują by całe ciało było okryte, oparzenia są bowiem bardzo bolesne i niebezpieczne. Instruktorzy uczą też, że kark i głowa muszą być zawsze okryte, a skarpetki i buty należy dobrze wytrzepać by uniknąć wślizgnięcia się węży czy dostania skorpionów. Uczą też by nosić okulary i osłaniać oczy. Nauka obejmuje też instrukcje jak oszczędzać wodę oraz znajdować pożywienie. Sam sposób posilania się też jest istotny. Gwardzistów uczy się by unikali żywności bogatej w proteiny ponieważ jej strawienie wymaga dużej ilości wody. Uczą się też wabić jadalne owady jak i poruszać się na wielbłądach.


pustynia31.jpg

Uczą się też jak chronić siebie i sprzęt przed piaskiem, podczas burzy pustynnej jak radzić sobie przy odwodnieniu i jak udzielać pierwszej pomocy w tych warunkach.Szkolenie mimo iż jest mordercze ma spowodować by Gwardziści nauczyli funkcjonować tam pewnie i sprawnie radząc sobie ze wszystkimi przeciwnościami. Wtedy dopiero otrzymają wyczekiwaną "Brązową Palmę".


[" SZKOLENIE NA SKRZYDEŁKA "]

Dziś opowiem więcej o szkoleniu spadochronowym.

Każdy Gwardzista zanim wykonają skok, musi być należycie przygotowany. Gdy przejdzie podstawowe szkolenie i odda pierwsze skoki rozpoczyna się jak to mówią Gwardziści "prawdziwa jazda".

Zaczyna się nauka skoków na cel z wysokości 11 000m. Najczęściej stosowaną techniką przerzutu spadochronowego jest HALO. Patrole opuszczają samolot z bardzo dużej wysokości, najczęściej z tylnej rampy samolotu, swobodnie opadają w grupie, po czym otwierają spadochrony na niskim połapie i lądują w normalny sposób. System HALO ma bardzo wiele zalet. Samolot może lecieć bardzo wysoko będąc niewidoczny gołym okiem, zespół może pozostawać razem co jest istotne zwłaszcza w czasie nocnych skoków. Skoki te jednak są bardzo ryzykowne. Pojawia się szok ciśnieniowy, groźny jest także mroźny wiatr towarzyszący spadaniu z prędkością 190 km/h. Temperatura na takich wysokosciach spada nawet do -50 stopni.

skoki_3.jpg

Gwardziści uczą się także przerzutu techniką HAHO . Skoku dokonuje się wtedy z wysokości 10 000 m, a spadochron otwiera się już po ok. 8 sekundach. Zaletami skoków tego typu jest to, że samolot może dokonać zrzutu nawet poza granicami wroga a rejon lądowania będzie na jego obszarze. Dzieje się tak dzięki dużej wysokości zrzutu i wolniejszej prędkości opadania. Zestawy nawigacyjne, które posiadają podczas tego skoku Gwardziści pozwalają kontrolować położenie i korygować kierunek szybowania. Do tego typu skoków używa się spadochronów typu skrzydło, które są badzo sterowne.

halo_b.gif
Po lewej nr 1 skok HAHO ; Po prawej nr 2 skok HALO

Jako nr 3 oznaczone jest dostawanie się do celu drogą morską co opiszę przy kolejnym etapie szkolenia.

W czasie obu rodzajów skoków stosuje się specjalne rodzaje hełmów dla skoczków.

GentexPMHalo1.1.jpg

Po przejściu tego etapu szkolenia Gwardziści otrzymują " skrzydełka " skoczka.